Historie

Onze club 2 -Schieter (2000)

Tijdens de ALV van april 2016 is er besloten tot een naamsverandering van TV De Schieter naar Triathlon Soest. Dit om de vindbaarheid en de herkenbaarheid van de vereniging te vergroten. Hoe de vereniging is ontstaan en waarom de naam De Schieter destijds is gekozen lees je onderstaand.

Van broodschep tot triathlonclub | Van start tot vereniging

1980
Er was eens een jong ondernemend stelletje, Geke en Hendrik-Jan Dekker genaamd, dat op de hoek van de Oude Postweg en de Gramserweg in het gehucht Austerlitz, wat zijn naam ontleent aan een Tsjechies plaatsje waar Napoleon ooit een slag leverde, een oud vervallen bakkerijtje met woonhuis kon kopen. En… ze zagen er wel brood in. Niet om er te gaan bakken overigens, wat het verhaal totnogtoe wel zou suggereren, nee, ze wilden er plakken gaan verkopen. En nee, geen plakken brood, maar plakken goud en zilver. Medailles en bekers. Sportprijzen!

In de voormalige bakkerij stond nog een ouderwetse broodoven, met afhangende deuren en er heerste een beste puinhoop daarbinnen. Hendrik-Jan, niet voor een kleintje vervaard, stak met een flinke portie enthousiasme de handen uit de mouwen, edoch, bij het openen van één der broodovendeuren mocht het gebeuren, dat een daarboven op gelegen houten broodschep een buiteling van jewelste maakte en daarbij het hoofd van de ijverige Hendrik-Jan pijnlijk schond. Het was deze pijnlijke eerste ontmoeting met hun nieuwe pandje, waaruit de naam van hun toekomstige winkeltje werd geboren.

Je moet namelijk weten, in bakkerskringen heet zo’n houten broodschep een SCHIETER!!!

1988
Er waren eens vier jonge enthousiaste sporters, die trouw hun rondjes liepen op de oude atletiekbaan van Atletiekvereniging Pijnenburg in Soest. Liepen ze niet hun rondjes, dan reden ze wel op hun stalen ros door de provincie en soms ook wel daardaarbuiten, of zwommen ze heen en weer, buiten in het Soester Natuurbad of binnen in De Turf. Heel Nederland werd aangedaan voor allerhande wedstrijden.Tri Triathlons, duathlons lange, korte, niets was ze te gek. Ja, men noemde hen wel triathleten, zij die drie sporten beoefenen.
Tijdens die lange trainingen, en om de tijd een beetje te doden, droomden ze ervan om hun eigen clubje te hebben, met eigen trainers, eigen faciliteiten, eigen bestuur, en wat al niet meer. Ze waren weliswaar aangesloten bij een atletiekvereniging, maar ja, triathlon was toch wel iets anders, iets specifieks. Bij de atletiekvereniging kregen ze tot hun spijt en ondanks hun verbeten doorzettingsvermogen, hetgeen van triathleten bekend is dat ze dat nu eenmaal hebben, niet van de grond waar ze van droomden. Een eigen triathlonclub.
En dus zagen zij geen brood meer in samenwerking met de atletiekvereniging en waagden een ultieme poging om op eigen benen te kunnen staan.

En terwijl ons ondernemende stelletje in Austerlitz er wel brood in zag en ons ondernemende viertal in Soest er helemaal geen brood meer in zag en er bovendien 8 jaar verschil tussen beide voorvallen bestond, zouden zij elkaar toch in naam en daad vinden. Maar, zover zijn we nog niet…

In 1988 dus, om precies te zijn in mei van dat jaar, werden de plannen verwezenlijkt die ons viertal al geruime tijd, en vooral tijdens die immens lange fietstrainingen, uitvoerig hadden uitgedokterd. Niets werd aan het toeval overgelaten en alles tot in de puntjes overdacht.
Gevieren, en zij heetten Henk Schaak, voormalig triathlontopper, GeertJan Westra, ook triatleet, evenals Kees Rietveld en Ton Zwart, namen zij ontslag bij de atletiekclub, mobiliseerden enkele badjuffen om te kunnen zwemmen, gingen hun rondjes rennen in het Baarnse bos en voor Paleis Soestdijk langs en, nou ja, dat fietsen bleef gewoon wel doorgaan.

Hoe zit dat nou met wel en geen brood?

Nou kijk, Kees had toevallig wel wat kennis aan Geke en Hendrik-Jan van De Schieter en die hadden wel belangstelling om het viertal financieel te ondersteunen, om, zeg maar, een goede start te kunnen maken. En zo geschiedde het dat ons viertal de wereld kon ingaan als Triathlon Trainings Groep De Schieter, kortweg TTG De Schieter.

En hun motto: NIETS MOET EN ALLES MAG!!

Daarmee werd een stevige basis gelegd voor een jonge, gezonde club sporters, waarvan de grondleggers zich niet onbetuigd lieten om hun clubje aan de wereld te presenteren, maar waardoor zij ook nog niet konden vermoeden wat er precies boven hun hoofden zou hangen.
Henk, inmiddels gediplomeerd triathlontrainer, nam samen met zijn vriendin Elly Geijtenbeek, Carina Kok, zwemtrainsters in de Soester zwembaden, en later ook Gerda van der Veen, de trainingen voor zijn rekening en zij onderwezen op professionele wijze de kunst van het aan elkaar koppelen van de drie sporten. Kees, GeertJan en Ton ondergingen de lessen lijdzaam en zorgden ervoor dat het clubje verdere bekendheid kreeg.

Op ondubbelzinnige wijze werd er hard gewerkt aan de bekendheid van TTG De Schieter, want hadden ze immers bij aanvang niet lopen roepen dat iedereen bij de groep welkom was?
Nog maar net onder hun nieuwe vlag opererende, sloten zich al gauw de andere nog bij de atletiekclub rondjes rennende triathleten bij hen aan en groeide het clubje in enkele weken tot zo’n 13 leden.

De regionale kranten lieten zich niet onbetuigd. Koppen met foto’s van ons viertal riepen:

  • “Nieuwe Triathlon Trainingsgroep in Soester Regio!”
  • “Triathleten gegroepeerd verder!”
  • “Soester viertal wil eigen triathlonvereniging!”

Citaten van onze oprichters in de kranten en affiches:

  • “Onze club is vooral gericht op de recreatieve triathleet, doch we bieden elk kaliber triathleet datgene wat hij / zij voorstaat!”
  • “We willen het zo goedkoop mogelijk houden, want het is een dure sport!”
  • “Er wordt geen contributie geheven. De zwemtrainingen kosten de entree van het zwembad (Soester Natuurbad Fl.3,50 en Turf Fl.2,35) en voor de tweewekelijkse totaaltraining dient NGL.5,00 betaald te worden!”
  • “We moeten eerst de regio wakker maken. Mensen interesseren en goed training geven is ons eerste doel!”

Ook werd er meteen al gedacht aan de oprichting van een heuse vereniging, temeer daar de belangstelling voor de club in enkele weken flink toenam:
“Als we het ledental van 40 halen willen we overgaan tot de oprichting van een vereniging”, meldden onze enthousiastelingen in de regiopers.

Nog maar net op de wereld hield het kersverse clubje al haar clubkampioenschappen:
“Henk Schaak 1e triathlonkampioen Soest!”, riepen de krantenkoppen nadat hij op 2 juli 1988 het eerste clubkampioenschap van TTG De Schieter op zijn naam had gezet in Scherpenzeel.

Niets werd aan het toeval overgelaten en gedreven door een niet aflatende animo werden zogenaamde ‘triathlonintroductiedagen’ gehouden. Spetterende, in eigen beheer ontworpen, affiches en de regiobladen schreeuwden het uit:
“Op zondag 10 juli, zondag 24 juli en zondag 7 augustus, vanaf 9 uur ’s morgens worden introductiebijeenkomsten gehouden in het Soester Natuurbad!”
“Belangstellenden moeten hun eigen zwem-, loop- en fietsspullen meenemen”, meldde Ton vervolgens in de kranten.

En zo groeide het ledental gestaag. In het verslag van de eerste vergadering van de TTG Commissie, zoals ons viertal zich noemde, van 11 augustus 1988, deed Kees verheugd melding van het feit dat de introdagen zeer succesvol mochten worden genoemd. In korte tijd rond de 30 leden!!!

15 september 1988
De allereerste algemene ledenvergadering in sporthal De Bunt in Soest. Met maar liefst 19 leden was de opkomst goed te noemen. Er werd stilgestaan bij de totstandkoming van de club, bij de doelstelling en de voorgenomen overgang per 1 oktober 1989 naar een vereniging. Het TTG bestuur werd door de leden erkend en trainingen en evenementen breed uitgesponnen.
Ook de clubkleding kwam aan de orde. De eerste bestelling tegen inkoopprijs was gedaan in de vastgestelde clubkleur ROOD. Wel moest er maar liefst 20% BTW over worden betaald, wat de clubsponsor De Schieter Sportprijzen deed besluiten om een ieder die een bestelling deed er een gratis sweatshirt bij te leveren. Uiteraard werd de kleding voorzien van reclame met de welbekende fraaie prijsbeker, het handelsmerk van de sponsor.
Er werd besloten om een clubblad het levenslicht te schenken. Voor 5 oktober moest de kopij voor het 1e ‘Schietertje’ zijn ingeleverd.
Kees maakte met blijdschap bekend dat het eerste trainingsweekend met maar liefst 35 personen zou worden bezocht; 6 chalets had hij daarvoor besproken in de Belgische Ardennen, nabij La Roche.
Ook over de financiën was het nodige te doen. In verband met het toen al professionele karakter van de club, kon het allemaal niet voor niets meer. Er werd een voorstel gedaan voor een jaarcontributie van fl.30,00. Alle leden gingen hiermee akkoord. De bijdrage van fl.5,00 voor de tweewekelijkse zondagstraining kwam daarmee te vervallen.

In de 2e vergadering van het dagelijks bestuur werd de verontrusting uitgesproken over de slechte opkomst bij de looptrainingen. Soms kwamen slechts 1 of 2 leden genieten van Henk’s trainerscapaciteiten, terwijl de zwemtrainingen juist zo goed bezocht werden. Lag de oorzaak soms in de tijdstippen van training? Een enquête onder de leden kon hierin niet direct duidelijkheid brengen. Besloten werd de looptrainingen voorlopig maar gewoon te laten doorgaan en hopen dat er meer leden van zouden gaan profiteren.
Rob de Haas werd gevraagd de PR werkzaamheden voor zijn rekening te willen nemen. Verder was het bestuur al verschrikkelijk druk met het organiseren van de Soester Triathlon 1989.

1 januari 1989: de club werd officieel aangemeld en ingeschreven bij de Nederlandse Triathlonbond.

Ja, ja, er werd heel wat afvergaderd door het kersverse ad interim bestuur. Elke maand zaten zij rond de tafel om een gigantische hoeveelheid werk voor te bereiden en te verzetten. Natuurlijk moest er veel, zeer veel, worden geregeld in deze beginfase van de club en in de voorbereiding van de oprichting van een vereniging. Maar daarnaast maakte het bestuur zich vooral sterk om een flinke hoeveelheid activiteiten op poten te zetten of daarin te participeren, zoals het afdelingskampioenschap 1989, de organisatie van de Soester Triathlon, het medeorganiseren van de Baarnse Triathlon, het gezamenlijk inschrijven voor wedstrijden, de clubkampioenschappen 1989, een sportkeuring, de licentieaanvragen, de clubkleding, het trainingsverloop, het clubblad, deelname aan de 24-uurs loopestafette van Apeldoorn, de afdelingsvergadering van de NTB en het volgen van de opleiding tot triathlontrainster door Gerda.

“Noteert u alvast: 5 september 1989, te 19.30 uur in sporthal Beukendal!
Dan is er de algemene ledenvergadering, waarin de bestuursverkiezing voor de oprichting van onze triathlonvereniging zal plaatsvinden”.
en………………
“Wist u dat onze club de 40 leden heeft overschreden?”

Zo riep onze voorzitter het uit in zijn voorwoord van alweer het 3e Schietertje.
Later zou in verband met de organisatie van de Soester Triathlon deze vergadering worden verschoven naar 18 september.
Maar het heuglijke feit kwam nu heel dichtbij

Op 18 september 1989 was het dan eindelijk zover. Goed voorbereidt, maar vervult met een vleugje spanning, nam het TTG bestuur plaats achter de bestuurstafel in sporthal Beukendal en kon er maar liefst 28 clubleden verwelkomen voor wat één van de belangrijkste algemene ledenvergaderingen totnogtoe mag worden genoemd. De oprichtingsvergadering van triathlonvereniging TV De Schieter.
Na behandeling van de gebruikelijke agendapunten van de ALV gaf de voorzitter een korte terugblik op het ontstaan van de club en benadrukte het feit dat het voorlopige TTG bestuur in het achterliggende proefjaar prima gedraaid had en het aandurfde om een vereniging te worden. Hierop volgde de stemming door de leden, waarbij alle 28 aanwezigen zich uitspraken vóór de oprichting van TV De Schieter.
Als officiële oprichtingsdatum werd vastgesteld: 1 oktober 1989.
Bij de daaropvolgende bestuursverkiezing werden de zittende TTG bestuurders in hun bestaande functie gekozen voor het nieuwe verenigingsbestuur.

Na deze formele handelingen werd de vergadering van TTG De Schieter definitief gesloten en direct weer heropent, waarbij de voorzitter een ieder welkom heette bij de Algemene Ledenvergadering van de Triathlon Vereniging De Schieter.
Hij sprak zijn uitdrukkelijke dank uit aan de leden voor het vertrouwen dat zij hadden gesteld in het dagelijks bestuur.
Bestuurlijke zaken als kascommissie, contributievaststelling (fl. 75,00), statuten en huishoudelijk reglement werden besproken, waarna er nog tijd was voor de meer luchtige zaken als trainingen, wedstrijden, clubfeesten, clubblad, clubkleding, enzovoorts.

Vervolgens werden de sponsors Geke en Hendrik-Jan Dekker van Sportprijzenfirma De Schieter door het bestuur voorgedragen als ereleden van de TV De Schieter, welke voordracht door de leden unaniem werd aangenomen. Dit voor hun ondersteunende rol in de totstandkoming van de club.

Als gevolg van wat administratieve plichtplegingen kon pas op 6 oktober 1989 de oprichtingsakte bij de notaris worden gepasseerd.
Maar door het plaatsen van hun handtekeningen onder de statuten, verwezenlijkten Kees en GeertJan op die 6e oktober het officiële bestaan van TV DE SCHIETER.

Tijdens de ALV van april 2016 is er besloten tot een naamsverandering van TV De Schieter naar Triathlon Soest. Dit om de vindbaarheid en de herkenbaarheid van de vereniging te vergroten.